Praca, która inspirowała lokalną społeczność
Ks. Franciszek Blachnicki
w Rydułtowach
Działania wobec ministrantów i innych grup parafialnych
Rydułtowscy ministranci podczas procesji
Eucharystia w „Domku Maryi"
W dniu 23 stycznia 1953 roku ksiądz Franciszek Blachnicki został skierowany do parafii świętego Jerzego w Rydułtowach, gdzie proboszczem był ksiądz Wojciech Urban.
Parafianie od samego początku byli oczarowani postacią nowego wikarego, który wyróżniał się sposobem sprawowania Eucharystii oraz swoją intensywną działalnością. Utworzył między innymi Scholę Ministrancką pod wezwaniem Maryi Wszechpośredniczki Łask, chór liturgiczny oraz chór starszych ministrantów.
Również w Rydułtowach rozpoczął prace z dziewczętami, a ich formację nazwał „Dzieci Maryi Fatimskiej”. Zorganizował Misteria Męki Pańskiej, półkolonie w Kalwarii Pszowskiej, kuligi, wycieczki oraz pielgrzymki.
Najważniejszym zadaniem było jednak dobre wychowanie młodego pokolenia i w tym celu zainicjował działanie Tajnej Rady Związku Dobrych Duchów, a także wprowadził 10 Przykazań Ministranta oraz Żelazne reguły życia i służby ministranckiej. Przeprowadzał egzaminy na kolejne stopnie ministranckie, a także prosił nauczycieli w szkole o opinie o zachowaniu i ocenach swoich podopiecznych.
Dekretem z dnia 4 grudnia 1954 roku ksiądz Franciszek Blachnicki został przeniesiony do parafii świętej Marii Magdaleny do Cieszyna, dokąd udał się 19 stycznia 1955 roku po załatwieniu formalności związanych z pobytem w strefie nadgranicznej. Decyzja o przeniesieniu księdza Blachnickiego została przyjęta przez rydułtowskich parafian z ogromnym żalem.
Czy wiesz, że...
Budowa „Domku Maryi” oraz groty w Rydułtowach została sfinansowana dzięki rozprowadzaniu okolicznościowych „cegiełek”, a sam ksiądz Blachnicki sprzedał własne futro oraz pamiątki osobiste? Na spłatę zobowiązań przeznaczył również pieniądze z kolędy z lat 1953/1954.
Oaza Dzieci Bożych w Bibieli w 1954 roku
W drodze do Bibieli
Czas wolny ministrantów
Jednym z trzech kluczowych wydarzeń z czasów posługi księdza Blachnickiego w Rydułtowach było zorganizowanie po raz pierwszy w historii dwutygodniowych rekolekcji ministranckich pod nazwą: „Oaza Dzieci Bożych”, które odbyły się od 19 lipca do 1 sierpnia 1954 roku w Bibieli koło Tarnowskich Gór. Uczestniczyło w nich 50 ministrantów z rydułtowskiej parafii. Wydarzenie to jest uznawane powszechnie za początek ruchu oazowego.
W trakcie wyjazdu uczestnicy modlili się, brali udział w nabożeństwach i mszach świętych, czytali książki, a także odbywały się lekcje śpiewu. Ksiądz Blachnicki wygłaszał nauki rekolekcyjne, poświęcone między innymi spowiedzi, komunii świętej, uczciwości i czystości. Przewidziany był również czas na rekreację i zabawę. Chłopcy kąpali się w rzece i stawie oraz grali w gry terenowe. Po wieczornym myciu i kolacji, odbywały się tzw. pogodne wieczory, w czasie których na łące na skraju lasu śpiewali radosne pieśni i opowiadali wesołe historie. W niedzielę 25 lipca 1954 roku chłopców odwiedzili rodzice.
Uczestnicy rekolekcji bardzo pozytywnie oceniali wyjazd, który odcisnął ogromne piętno na ich dalszym życiu.
Czy wiesz, że...
Główne centrum Ruchu Światło-Życie w Polsce znajduje się w pięknej miejscowości, w Krościenku nad Dunajcem w Pieninach? W latach 1964-1965 ksiądz Blachnicki zakupił tam trzy domy. Najważniejszym był ten zlokalizowany na wzniesieniu nazywany potocznie Kopią Górką. W 1969 roku zorganizowano tam Centralę Ruchu Oazy Żywego Kościoła, a od 1976 roku Centralę Ruchu Światło-Życie. Powstanie Centrum w Krościenku miało związek z wznowieniem organizowania rekolekcji oazowych.
Budowa „Domku Maryi” w 1953 roku
„Domek Maryi”
Cegiełka na „Domek Maryi”
Intensywna działalność księdza Blachnickiego oraz wzrost liczby dzieci zaangażowanych w życie parafialne, spowodowało konieczność poszukiwania miejsca na spotkania. W ten sposób zrodził się pomysł zbudowania na fundamentach zniszczonej w 1945 roku organistówki „Domku Maryi”. Innym powodem odbudowy była potrzeba znalezienia pomieszczenia zastępczego na czas remontu kościoła.
Dnia 13 lipca 1953 roku rozpoczął wraz z ministrantami i klerykami odgruzowywanie organistówki. Pieniądze na budowę pochodziły z rozprowadzanych okolicznościowych „cegiełek”, a także ze sprzedaży prywatnych rzeczy. Budowa prowadzona była bez niezbędnej dokumentacji oraz bez zgody władz państwowych.
Prace zakończono 15 listopada 1953 roku.
W „Domku Maryi” znalazła się kaplica, mały pokoik, czyli kuchnia, salka ministrantów, salka katechetyczna oraz korytarz. W kaplicy na środku głównej ściany na niebieskim tle zawisł obraz Matki Bożej Fatimskiej. Po lewej stronie, na bocznej ścianie obraz świętego Tarsycjusza – patrona ministrantów, a z drugiej strony Marii Goretti – patronki Dzieci Maryi. W kaplicy zawieszono również obraz Miłosierdzia Bożego. Wszystkie wizerunki były autorstwa profesora Stanisława Leszczyca.
Budowa kaplicy została przez władze państwowe uznana za nielegalną i w związku z tym komuniści rozpoczęli działania zmierzające do zlikwidowania nielegalnego ich zdaniem obiektu, co jednak się nie udało.
Czy wiesz, że...
Franciszek Blachnicki był stale represjonowany przez władze komunistyczne? Funkcjonariusze przygotowywali prowokacje i prowadzili działania dezinformacyjne. Innymi formami represji były również rekwizycje samochodów, ciągłe przeszukiwania pomieszczeń ruchu oazowego, a także odmowa wydania paszportu.
Budowa groty w 1954 roku
Grota
Jedno z wydarzeń przy grocie
Z dokumentów archiwalnych wynika, że budowę groty zainicjowała Rada Parafialna, a ksiądz Blachnicki zaoferował pomoc intelektualną i materialną przy jej powstawaniu.
Grota poświęcona Niepokalanemu Poczęciu Najświętszej Maryi Panny została wybudowana w dniach 28-30 maja 1954 roku. W ostatnim dniu, po zakończeniu prac, została poświęcona.
Przy budowie pracowało około 100 osób. Grota została wybudowana bez zezwolenia władz budowlanych. Za jej nielegalne wybudowanie, ksiądz Blachnicki był prześladowany przez władze komunistyczne.
W trakcie remontu kościoła odprawiono przy niej msze polowe, a także nabożeństwa maryjne w maju i październiku.
